خط بارون

+ انتهای دریای بی انتها

صدای رفتن قدم هاش گوش و کر میکنه .....


هر چی که بهش میگم وایسا..کو گوش شنوا....


میخواد بر دل و به دریا بزنه...


هر چی که میگم این دریا طوفانی و انتها نداره ...گوش نمیده .....


میخواد بره و به انتهای  این دریای بی انتها برسه....


.


.


میذارم بره ....


اما.....


.


.


 ...وقتی سر ش به سنگ میخوره......


 که توی این دریای بی انتها داره غوطه ور میشه.....ودستو پا میزنه..........


 


 


پی نوشت. هیچ وقت برای رسیدن بی گدار به اب نزنید....


                                                                      بارونی باشید....


                                        


+ نیمه ینهان ماه

به نام خدای بارون


فصل ها می ایند و می روند .واین چمن ولاله هایش را زمان در خود پنهان میکند.


گل ها با رنج می پژمردند..تا بذری فراهم  اورند،تا انچه جاوید می  ماند نه گل ، که (شگفتن) باشد،


چونان درختان بلندکه بر خاک می افتند تا روییدن و جوانه زدن باقی بماند .


پرسش این سرباز  از فرزند چند روزه اش ونیمه تمام ماندن سخنش به بغضی شکسته  میشود،


دراین روز گار چه معنای دیگری دارد جز انکه هر گل در دانه اش  شکفتگی در بهاری را می بیند..


که خود در ارزوی ان است وخواهد امد،(میدانی چرا نام  تو را مهدی گذاشته ام؟) 


این پیچک ستم پیشه ای که به ارامی بر اندام درختان تنومند حلقه میزند و زرد و خشک میکند


و خود همچنان به طراوت  خویش می ماند و بالاتر میرود چیست ؟ 


.


.


درخت،این پاسدار خسته است که شبها با سر و روی خاکی و پا های گل گرفته به خانه باز میگرددو


در قلب همسرش ان همه غرور و محبت وغم جمع  میشود که حتی  از گفتن  کلمه ای باز میماند.


ان درخت رو به زردی ،این مرد است که او را بعد از ازادی شهر ، ضعیف و از حال رفته و


 بی هوش به خانه اش میرسانند.


پیچک  محبتی  که تسخیر میکند رحم نمی کند ، زرد و ضعیف میکند و 


خود همچنان با طراوت و خیال انگیز قد میکشد و


بالا تر میرود.


چشمان همت وداع تر می شود و لب هایش  از دردی پنهان برهم فشرده میشود  تا دل بکند و


 شیره ی جانش را ذره ذره در طرا وت  وشادابی عشقی که به گردش  حلقه زده است جاری کند.  


.


.


این عشق ، این شگفت دوست به محبوب ،اولین واخرین دلیل بر حقیقت داستان خلقت انسان است......


.


.


محمد ابراهیم همت


تولد 12 فروردین 1334


اعزام به کردستان خرداد 1359


ازدواج با ژیلا بدیهیان  دی 1360


شهادت 24 اسفند 1362


 


پ.ن. همت ...نیمه ی پنهان ماه است ..


همت بودو خواست که بماند ..نه در جسم بلکه در ذهن من وتو.....


                                                                                              بارونی باشید...


+ اندک ...نازک...

به نام خالقی که اگر حکم کند همه محکومیم...


 


حدیث.


 از خدا بترس هر چه اندک ...


میان خود و خدا پرده ای قرار ده هر چه نازک.........


                           


                   از امیر مومنان علی (ع)


 


پ.ن. دعامون کنید..


+ زمزمه ی بارون اسمونی...

به نام خدای بارون


روی گونه های برگ ها دارم غلط میخورم....


چه لذتی داره...


.


.


شاید...اسمون دلش پر شده باشه .... و....هدیه دادن من به زمین علتش باشه....


امااااا....بارونی بودنو ...غلط زدن روی گونه های ...برگ لذته خودشو داره...


 


 



 


 


پ.ن.بارونی ها دارم قطرهامو میشمرم.......ممنون که برای باریدنم....دعاکردید....


بارونی باشید....................                          


+ سکوت

                                                       


 


                                                             به نام خدای بارون


                          


                             اهنگ قشنگی و این ادمک ها به صدا دراوردند........! ........سکوت............!


                             اهنگ قشنگی ..!  نه ....!


                             اهنگی که پر از حرف های نگفته است.........!


                             اهنگی که پر ازگونه های خیس شبونه است........!


                       


 


                                     تنها تون میذارم با اهنگ این ادمک ها ....! خوش بگذره .....!